KŁODZKIE ZABYTKI

Kolegium jezuickie

Budynek kolegium powstał w latach 1665-1690 pod kierunkiem sprowadzonego z Pragi włoskiego mistrza Carlo Lurago. Data ukończenia budowy jest umieszczona na głownym portalu budynku. Od chwili powstania kolegium pozostaje w prawie niezmienionej formie, choć mocno ucierpiał on w czasie wojny siedmioletniej (1756-1763), kiedy to budynek zajęty przez wojska pruskie spłonął wskutek zaprószenia ognia przez żołnierzy.

Kolegium jest trzykondygnacyjnym budynkiem na planie prostokątnym o długości około 49 metrów i szerokości 40 metrów z wewnętrznym dziedzińcem o powierzchni około 600 m2. Od wewnątrz obiegają go zamknięte krużganki, z których prowadzą wejścia do poszczególnych pomieszczeń. Budynek kolegium połączony jest krytym pasażem z zakrystią kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Od strony ulicy Wojska Polskiego początkowo głeboko wchodzący w ulicę budynek odcięto w parterze traktem, dzięki czemu uzyskano sklepione podcienia na filarach.

Wnętrza budynku, bardzo jasne i proste w formie, mieszczą obecnie pomieszczenia urzędu parafialnego i klasztora jezuitów oraz liceum ogólnokształcące i bibliotekę naukową. W części klasztornej znajduje się duży zbiór dzieł sztuki - głownie rzeźb i obrazów. W budynku mieściła się też dawniej sala teatralna oraz muzeum.

Opracował: Tomasz Żabski